
یکی از مهم ترین مباحث در آمار انتخاب درست جامعه نمونه است . مثال معروفی که معمولا استفاده میشود خرید کیسه سیب زمینیست . اگر فقط روی آن را ببینی نتیجه چیه ؟ معلومه سیب زمینیای رسیده و اندازه و تمیز میبینی . ولی در عمل زیر این 15 سانت اول رو خدا بخیر کنه .
حالا ربطش چیه ؟ ربطش اینه که توی مباحث سیاسی جامعه نمونتونو درست انتخاب کنید . جامعه نمونه غلطمیشه اینترنت . مثلا توی فیس بوک چه خبره ؟ از بعد سیاسی معلومه که اکثریت با کیه . کی اهل share کردنه ؟ کی دوست داره با یه جنس مخالف Friend شه ؟ کی اهل ولنتاینه ؟ کی .... ؟
زودموضع نگیرین که من خیلیا رو میشناسم این جوری نیستن و توی فیس بوک اکانت دارن . حرف من این نبود حرف از اکثریته . توی یوتوب ویدیو های کی بیشتره . نمره مثبتو چی میگیره ؟ توی بالاترین ؟ توی حتی کامنتای تابناک !
حالا چه نتیجه گیری غلطه ؟ این :" اکثریت مردم ایران مخالف نظامند " بعد این نتیجه گیری نتیجش میشه چی؟ برای یه آدم حزب اللهی (یا بسیجی یا طرفدار نظام و در اصل یک مسلمان ) میشه شک . میشه مشغولیت فکر و احساس بودن در اقلیت (البته در بعد سیاسی این حرف غلطه وگرنه آدم مومن بیش از اونچه فکر کنید تنهاست . خودشه و تنهاییش )ولی برای یه آدم معمولی ، یه غیر مطلع و یا یک آدمی که تحت فشار خبری بوده (سادست یعنی بی بی سی و وی اَ ای و ... نگاه میکنه ) میشه رسیدن به همون نتیجه ای که گفتم بعد هم میگه پس چه جوری احمدی نژاد رای آورد ؟ ها تقلب کردن !!
این جامعه نمونه وقتی توی کشور هم بشود صف نونوایی و اتوبوس همینه .
راه حل چیه ؟ دید باز و بصیرت . حضور در راهپیمایی ها و دیدن مردم .
یک مبحث مهم دیگه درک این موضوعه که نالیدن ملت از قیمت نون و از اتوبوس و از هدفمند سازی یارانه ها و حتی احدی نژاد و حتی آقا نمیشه ضد انقلابیت . خیلی از آدما هستن که محلی از اعراب ندارن . اصلا توی معادلات سیاسی وارد نیست . اصلا رای نمیدن . یا اینکه با وجود این نالیدن ها پاش که بیفته طرف حقن . اونقدر آدم غر غرو میشناسم که توی انتخابات به احمدی نژاد رای دادن ولو با چشم گریون !
حرف اصلی این بود : اینترنت و اتوبوس نشه معیار نتیجه گیریت .