قطعه

این قطعه شاید دومین شعری باشد (ازدو شعری که کلا سروده ام ) که تا به حال سروده ام .

لبریز  می شوم  از   حس  تازه  ای    آرام  و سر به زیر  چون  راه می رود

ذرات خاک هم ، در جنبشند و شور   گویی  جهان پی اش همراه  می رود

خورشید را بگو  ،  آید زسمت شرق    چون ماه من کنون ،چون ماه می رود

دردیست در دلم کز غصه اش مدام    گویا  دلم  به  باد  چون  کاه می رود

آری !  برادران ،  تکرار  می  شو ند     یوسف  دوباره باز  در چاه  می رود !

شام وجود من ، با  صبح  نا شناس    بنگر  که  صبح  هم   بیگاه  می رود

سر گشته و  ملول  در  عالم وجود     دردا ! دلم   هنوز    گمراه  می رود .